4 . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله به اصحاب خود مىفرمود : « پس از سپيده دم ، به سوى آنها پيشروى خواهيم كرد « 1 » » .
5 . انس گويد : « آن حضرت اگر گروهى را محاصره مىكرد تا بامداد به آنها حمله نمىكرد « 2 » » .
6 . اگر شبانه به قومى مىرسيد ، تا صبح از حمله به آنها خوددارى مىكرد . « 3 »
7 . يك بار عدهاى اسير نزد آن حضرت آوردند وقتى حضرت متوجه شد كه آنها قبل از دعوت به اسلام اسير شدهاند ، دستور داد آزاد شوند . « 4 »
اين روايات نشان مىدهد كه آن حضرت از حمله شبانه ، يعنى هنگامى كه زنان ، كودكان و بزرگسالان در خواب بودند ، خوددارى مىفرمود ؛ زيرا از كشتن آنها نهى كرده بود و احتمال مىرفت كه آنها در شبيخون كشته شوند و مىگذاشت صبح شود تا مبادا آن كه سزاوار قتل نيست ، به ناحق كشته شود و ابتدا دانسته شود كه آيا آنان مسلمانند يا نه ، و همچنين از كشته شدن مسلمانان جلوگيرى شود .
8 . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « اگر مسجدى ديديد يا بانگ اذان مؤذنى را شنيديد كسى را نكشيد « 5 » » .
9 . هنگامى كه اسامة بن زيد مسلمانى را به اين عذر كه شهادتين را به خاطر ترس از مرگ گفته به قتل رسانيد ، آن حضرت او را توبيخ كرد و فرمود : « آيا پرده
هامش
( 1 ) . « انّا مصبحوهم بغارة » كنز العمال ، ج 4 ، ص 461 و ر . ك : الاعتبار حازمى ، ج 7 ، ص 211 .
( 2 ) . السنن الكبرى ، ج 9 ، ص 79 ؛ الجواهر ، ج 21 ، ص 82 ؛ المبسوط سرخسى ، ج 10 ، ص 31 ؛ الترمذى ، ج 4 ، ص 121 ؛ نيل الاوطار ، ج 8 ، ص 69 .
( 3 ) . السنن الكبرى ، ج 9 ، ص 79 ؛ الجواهر ، ج 21 ، ص 82 ؛ المبسوط سرخسى ، ج 10 ، ص 31 ؛ الترمذى ، ج 4 ، ص 131 .
( 4 ) . حياة الصحابة ، ج 1 ، ص 89 به نقل از السنن الكبرى و كنز العمال .
( 5 ) . « إذا رأَيتم مسجداً أوْ سمعتم مؤذناً فلا تقتلوا احداً » البداية والنهاية ، ج 4 ، ص 315 ؛ كنزالعمال ، ج 4 ، ص 271 .