تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 489

مساهمون:

ص٤٨٩

3773 / 14 -

قد ظهر أهل الشّرّ و بطن أهل الخير و فاض الكذب و غاض الصّدق . 4 / 490 به راستى كه بدان و اشرار آشكار و نيكان و نيكوكاران پنهان‌اند ، و راستى و راستگويى بسيار كم شده است .

3774 / 15 -

من أمن الزّمان خانه و من أعظمه أهانه . 5 / 212 كسى كه از روزگار ايمن شود به او خيانت كند ، و كسى كه آن را بزرگ بداند خوارش گرداند .

3775 / 16 -

و الّذى فلق الحبّة و برء النّسمة ليظهرنّ عليكم قوم يضربون الهام على تأويل القرآن كما بدأكم محمّد صلّى اللَّه عليه و آله على تنزيله ، ذلكم حكم من الرّحمن عليكم فى آخر الزّمان . 6 / 232 سوگند بدانكه دانه را شكافت و انسان را آفريد ، حتما مردمى بر شما آشكار شوند ، كه سرها را بزنند بر تأويل قرآن همانگونه كه حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله آغاز كرد شما را بر تنزيل ( و فرود آمدن ) آن ، اين حكمى است قطعى از خداى رحمان بر شما در آخر زمان ( و پايان دنيا ) .

3776 / 17 -

لا ضمان على الزّمان . 6 / 379 ضمانتى بر روزگار نيست .

3777 / 18 -

لا يأمن أحد صروف الزّمان و لا يسلم من نوائب الأيّام . 6 / 420 هيچ كس از دگرگونيهاى زمانه ايمن نيست ، و أحدى از مصيبتهاى روزگار سالم نمىماند .

3778 / 19 -

ينبغى لمن عرف الزّمان أن لا يأمن الصّروف و الغير . 6 / 443 شايسته و سزاوار است براى كسى كه بشناسد روزگار را كه ايمن نباشد از تغييرات و حوادث آن .

3779 / 20 -

يأتي على النّاس زمان لا يبقى من القرآن إلّا رسمه ، و لا من الإسلام إلّا اسمه ، مساجدهم يومئذ عامرة من البنى ، خالية عن الهدى . 6 / 491 بيايد بر مردم روزگارى كه از قرآن جز نشان آن به جاى نماند ، و از اسلام جز نامش ، مسجدهاشان از نظر ساختمان آباد ، ولى از هدايت و راهنمايى به حق