تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى ) — صفحة 439

مساهمون:

ص٤٣٩

3330 / 2 -

المعصية همّة الأرجاس . 1 / 162 نافرمانى و گناه همّت و آرمان ناپاكان است . « 1 »

3331 / 3 -

المعصية تفريط العجزة . 1 / 164 نافرمانى خدا ، كوتاهى كردن ناتوانان است . « 2 »

3332 / 4 -

المعصية تمنع الإجابة . 1 / 201 نافرمانى خدا از اجابت دعا جلوگيرى كند .

3333 / 5 -

العقاب ثمار السّيّئات . 1 / 229 عقاب الهى ميوهء بديهاست .

3334 / 6 -

المقرّ بالذّنوب تائب . 1 / 266 كسى كه به گناهان خود اقرار كند توبه كننده است .

3335 / 7 -

المذنب على بصيرة غير مستحقّ للعفو . 1 / 391 كسى كه از روى بصيرت و بينايى گناه كند شايسته و مستحق عفو و گذشت الهى نيست .

3336 / 8 -

المذنب عن غير علم برىء من الذّنب . 2 / 33 كسى كه از روى نادانى گناه كند از گناه پاك است .

3337 / 9 -

المعصية تجتلب العقوبة . 1 / 268 نافرمانى خدا عقوبت الهى را به دنبال آورد .

3338 / 10 -

المغبون من باع جنّة علية بمعصية دنيّة . 1 / 356 فريب خورده كسى است كه بهشت و الا را به گناهى پست و بىارزش بفروشد .

3339 / 11 -

التّنزّه عن المعاصي عبادة التّوّابين . 2 / 41 پاكى جستن از گناهان عبادت توبه كنندگان است .

3340 / 12 -

الذّنوب الدّاء و الدّواء
هامش
( 1 ) - پيش از اين كلام اين گونه است : « الطّاعة همّة الاكياس » طاعت و فرمانبردارى همّت زيركان و خردمندان است . ( 2 ) يعنى نافرمانى خدا از ناتوانى است و گر نه انسان توانمند كه بر خود تسلط دارد نافرمانى خدا نكند . سعدى شيرازى گويد :لاف سر پنجگى و دعوى مردى بگذار * عاجز نفس فرومايه چه مردى چه زنى