به عقيدهء كوفيون هيئت فعل ماضى يعنى ( ضرب ) بود .
علىاىّحال : اين مادّه معين را در ضمن آن هيئت معين تصوّر كرد و سپس مجموع مادّه و هيئت را براى ( حدث زدن ) وضع كرد كه يك وضع شخصى است . به عبارت ديگر : شخص لفظ ( ضرب ) را با همين هيئت براى اصل حدث ( و زدن ) وضع نمود .
سپس : ساير صيغ و مشتقاتى را كه با اين مادّه و مصدر تناسبى داشته و از يك مقوله مىباشند و ميان آنها قدر جامعى وجود دارد با اين مصدر مقايسه كرده و هريك را براى دلالت بر حدث با خصوصيات خاص آن مشتق وضع نمود . فى المثل : فعل ماضى را براى دلالت بر تحقّق حدث در گذشته وضع نمود ، و فعل مضارع را براى وقوع نسبت در حال يا آينده وضع كرد و هكذا ساير مشتقات .
* * *
كفاية الأصول ( فارسى ) — صفحة 214
مساهمون: الآخوند الخراساني
ص٢١٤