بهشت از خوردن و نوشيدن و ازدواج و غير اينها از نعمتهايى كه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه به دل هيچ بشرى خطور كرده . و همچنين به احوال آتش و كيفيت كيفر دادن در آن و انواع دردها و رنجهايش مطابق با آنچه در موردش آيات و روايات صحيحه داريم و مسلمانان بر آن اجماع دارند ، زيرا از تمامى اينها انسان صادق عليه السّلام خبر داده است ، با توجه به آنكه در نظر عقل هم محال نيست پس حق است و اين همان مطلوب ماست .
توبهء از گناه
مصنف مىفرمايد : [ و از چيزهايى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم آورده ] وجوب توبه است .
مىگويم : توبه همان پشيمانى بر انجام كار قبيح در گذشته و ترك آن در زمان حال و تصميم بر عدم بازگشت به سوى آن در آينده است . و توبه امرى واجب است چراكه به اجماع [ همهء فرق ] پشيمانى بر هر كار قبيحى يا بر اخلال به واجبى واجب است . و بخاطر دلالت دليل نقلى بر وجوب آن و به دليل آنكه دفعكنندهء ضرر است و دفع ضرر هم [ گرچه آن ضرر قطعى نباشد ] واجب است . پس شخص بر كار قبيح پشيمان مىشود بخاطر قبيح بودنش نه بخاطر ترس از آتش و نه بخاطر دفع ضرر از خودش و گرنه توبه نخواهد بود .
سپس بدانكه گناه يا در حق خداوند متعال است و يا در حق آدمى ، پس اگر در حق خداى متعال باشد ، يا از ناحيه فعل قبيحى است كه پشيمانى و تصميم بر عدم بازگشت در مورد آن كفايت مىكند يا از ناحيه اخلال به يك واجب است كه در اين صورت يا وقت انجام آن واجب [ هنوز ] باقى است كه مكلّف آن را بجا مىآورد و اين همان توبه از آن كار است . و يا وقتش گذشته است كه در اين صورت يا با گذشتن وقتش ساقط مىشود مانند نماز عيد كه در آن پشيمانى و تصميم [ بر عدم گناه ] كفايت مىكند و يا آنكه [ با گذشت وقتش ] ساقط نمىشود و قضاى آن واجب است . و اگر گناه در حق