و اعمال صالح چيستند و چگونهاند ؟ به صورتى كه موجب تقرب آنها در پيشگاه پروردگارشان شود و اين مطالب را مكرر برايشان بگويد ، براى آنكه با تكرار ، ياد اين امور را در خاطر بسپارند تا آنكه غفلت و فراموشى كه گويا طبيعت دوم انسان است بر آنان غلبه نكند . و اين شخص كه در احوال معاش و معاد به او نياز است همان پيامبر است . و وجود پيامبر در حكمت الهى واجب است و اين همان مطلوب ماست [ كه ادعا مىكرديم ] .
نبوّت پيامبر
مصنف مىفرمايد : و در اينجا چند مبحث وجود دارد : اول : در نبوت پيامبر ما محمد بن عبد اللّه بن عبد المطلب رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم است ؛ زيرا معجزه بر دست او ظاهر شد همانند قرآن و شكافته شدن ماه و جوشيدن آب از ميان انگشتانش و سير كردن افراد بسيارى با طعام اندك و تسبيح گفتن سنگريزهها در دستانش . و اين معجزات بيش از آنست كه بتوان به انتهايش رسيد . و ايشان ادعاى پيامبرى كرد پس صادق است و گرنه لازم مىآيد كه مكلفان به كار قبيح ترغيب شوند كه محال است .
مىگويم : از آنجا كه مصالح به حسب زمانها و اشخاص مختلف ، متفاوت است - مانند بيمار كه حالات او در نحوه درمان و بكارگيرى داروها ، بر اساس اختلاف مزاج او در تنزلاتش در بيمارى ، مختلف است به طورى كه در زمانى به گونهاى درمان مىشود كه درمان او با آن دارو در زمانى ديگر ناممكن است - نبوت و تشريع هم به حسب اختلاف مصالح مردم در زمانها و اختلاف افرادشان مختلف مىشوند و اين همان سرّ نسخ شدن برخى از شريعتها توسط برخى ديگر است . تا آنكه نبوت و شريعت به پيامبر ما محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم منتهى شد و حكمت اقتضا كرده كه نبوت و شريعت او ناسخ نبوتها و شريعتهاى ما قبلشان بوده و باقى به بقاى تكليف باشند . و دليل بر صحت نبوت او ، آنست كه ادعاى نبوت كرده است و معجزه بر دست او ظاهر شده