شندانيان شريرترين دشمنان مسلمانان بودند . على تا 305 / 917 در حكومت باقى ماند ، تا آنكه يكى از پسر عموهايش 11 به نام ابو طاهر يزيد بن محمد بن يزيد بن خالد بن يزيد بن مزيد الشيبانى ، صاحب * ليزان ( ضبط : ايران ) با او به خصومت برخاست .
9 . و اين بدان سبب بود كه چون هيثم بن خالد در شروان به استقلال عمل كرد ، برادر او نيز در * ليزان دم از استقلال زد . هيثم ، شروانشاه و برادرش يزيد * ليزانشاه لقب يافتند . پس از چندى يزيد درگذشت و پسرش محمد بن يزيد جاى او را گرفت و حكومتش دير پاييد و شأنى عظيم يافت و مقامش بالا گرفت . پس از مرگ او 12 پسرش ابو طاهر يزيد بن محمد به حكومت رسيد . او پيوسته در پى فرصتى بود كه بر شروان دست يابد ، و هنگامى كه على بن هيثم بر اثر اسارت و مرگ بسيارى از مردانش از قدرت افتاد ، يزيد فرصت را غنيمت شمرده ، بر او حمله برد و اسيرش ساخت . علاوه بر او ، عباس پسرش و ابو بكر نوهاش را در مرزوقيه اسير كرد . يزيد آنان را ، جز ابو بكر كه گريخته بود ، بكشت . پس نعمت از دودمان هيثم رخت بربست و به خاندان برادرش يزيد ، انتقال يافت .
ابو طاهر يزيد بن محمد بن يزيد بن خالد بن يزيد بن مزيد بن زائدهء شيبانى در 305 / 917 بر شروان تسلط يافت و در 306 / 918 شهر يزيديه را در سرزمين شروان بنا نهاد و * ليزان را به محمد بن يزيد يكى از دو پسر خود به اقطاع واگذارد . ابو طاهر عمرى دراز كرد و در 318 / 930 بين پسرش محمد ( زيربخش 11 ) و امير الباب ، عبد الملك هاشمى جنگى بزرگ درگرفت كه فاتحى نداشت و دو طرف صلح كردند .
در 320 / 932 شخصى به نام مفلح ، كه مملوك يوسف بن ابى السّاج
تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — صفحة 50
مساهمون: ولاديمير مينورسكى
ص٥٠