الموفق ) ابو . . . سلّار بن يزيد اشاره شده است .
19 . فريبرز ( 455 - / 1063 - ) . درواقع درست تا چندى پيش فقط نام اين شاه شناخته شده بود ، تا اينكه در مجموعهء نامههاى مسعود بن نامدار اسنادى از ديوان و دفتر او به دست آمد . 21 پيداست كه مؤلف تاريخ الباب 22 معاصر فريبرز بوده است ، زيرا دربارهء سلطنت پراهميّت او اطلاعات دست اول فراوان ارائه مىدهد .
سه هجوم شاور بن فضل نيز در فصل دربارهء ارّان ( زيربخش 5 در چاپ من ) شرح داده شده است ، هرچند علّت درگيريها مبهم است . در اين دو خانواده پيوندهاى مادرى بسيار پيچيده است . ستّ ، دختر فضل شدّادى ، ابتدا با منوچهر ( 1029 - 1034 ) و سپس با برادر او ابو منصور ( 1034 - 1043 ) ازدواج كرد . دختر ابو الاسوار شاور ، پسر كوچك فضل ، به همسرى سلّار 23 درآمد . وى برادر كهتر منوچهر ، ابو منصور ، قباد و احمد بود . به ديگر سخن ، ستّ عمهء زن سلّار بود . مقارن 1063 ، ابو الاسوار به فريبرز حمله برد . در اين هنگام ابو الاسوار سالخورده بود ، زيرا پيش از آنكه به جنز ( گنجه ) بيايد ، در 441 / 1049 ، حاكم دوين ( دبيل ) بود و براى خود در روم شرقى احترامى كسب كرده بود ( نگاه كنيد به فصل ارّان ، زيربخش 14 ) .
فريبرز از پدر همسرش ( ؟ ) حاكم سرير ، درخواست كمك كرد و پسر خود افريدون را به همراه انوشيروان بن لشكرى نزد وى فرستاد .
انوشيروان بن لشكرى بن موسى بن فضل ، كه از او ياد شده است ، وليعهد صغير اران بود و در 441 / 1042 رسما حاكم ارّان شد و سپس ابو الاسوار شاور ، عموى پدرش ، او را خلع كرد ( نگاه كنيد به فصل ارّان ، زيربخش
تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — صفحة 117
مساهمون: ولاديمير مينورسكى
ص١١٧