11 ارائه مىدهد كه در ساير منابع ارزشمند نظير آنها كم ديده مىشود .
11 - 12 . حكومت احمد بن محمد مقارن بود با دومين پيشروى ديلميان به سوى شمال به رهبرى مرزبان كه در اين زمينه فقط تاريخ الباب منبع ماست . نيز نگاه كنيد به زيربخش 35 ، و فصل پيرامون ارّان ، در :
Studies , p . 164
. شابران ما به النزاع ميان شروان و باب بود ( نگاه كنيد به توضيحات زيربخش 14 ، و وضع جغرافيايى شروان در صفحات آينده ) .
13 . محمد بن احمد ( 370 - 381 / 981 - 991 ) ، امير قبله عبد البّر بن عنبسه بايد پسر همان « عنبسهء يك چشم » باشد كه در زمان مسعودى حكومت مىكرد ، نگاه كنيد به : مروج الذهب ، ج 2 ، ص 68 ، كه در پيوست 2 ترجمه شده است . اين خود آزمون بيشترى براى صحت منبع ماست .
تصرف بردعه در 372 / 982 تجاوز به منطقهء تحت ادارهء شدّاديان محسوب مىشد . اين شهر به عنوان مقرّ قديمى نايب خليفه اهميّتى سنّتى داشت . واقعهء موسى بن على نمونهاى است از شيوهء عمل ماجراجويان در قرن دهم .
براى اطلاعات بيشتر و مفصلتر دربارهء شورش در باب به سبب ظهور توزى ( در 378 ) نگاه كنيد به زيربخش 36 ، كه تاريخ آن را 379 / 989 ذكر مىكند . از نظر اين واعظ متعصّب ، امير شروان از امير باب ، كه مورد حمايت محافظان روسى خود بود ، سست ايمانتر نبود . نام غلام ( مملوك ) ى كه محمد بن احمد را زخم زد ، عجيب است ، امّا يادآور نام