گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله ظهر و عصر را با هم ، و مغرب و عشاء را با هم خواند ، بدون حالت خوف و سفر .
2 - احمد بن يونس و عون بن سلام ، هر دو از زهير نقل كردهاند ، زهير از پدرش ، از سعيد بن جبير ، از ابن عباس كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز ظهر و عصر را در مدينه ، بدون خوف و سفر با هم خواند . پدر زهير گويد : از سعيد پرسيدم : چرا چنين كرد ؟ گفت : همين سؤال را من از ابن عباس پرسيدم ، گفت : مىخواست كسى از امتش به حرج و زحمت نيفتد .
3 - ابوبكر بن ابىشيبه و ابوكريب هر دو از ابومعاويه نقل كردهاند و ابوكريب و ابوسعيد اشج گفتهاند كه وكيع و ابىكريب از اعمش ، از حبيب بن ابىثابت ، از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل كردهاند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مدينه بدون حالت خوف و باران ، ظهر و عصر را و مغرب و عشاء را با هم خواند . وكيع گويد : به ابن عباس گفتم : چرا چنين كرد ؟ گفت : تا امتش به زحمت نيفتند .
در نقل ابىمعاويه است : به ابن عباس گفته شد : با اين كار چه قصدى داشت ؟ گفت :
خواست امتش به زحمت نيفتند .
4 - ابوبكر بن ابىشيبه ، از سفيان بن عُيينه ، از عمرو ، از جابر بن زيد ، از ابن عباس نقل كردهاند كه گفته است : با پيامبر صلى الله عليه و آله هشت ركعت را و هفت ركعت را به صورت جمع خواندم . گفتم : اى ابا الشعتاء ، فكر مىكنم ظهر را به تأخير انداخته و عصر را مقدم داشته و مغرب را ديرتر و عشاء را زودتر خوانده است . گفت : من نيز اين گونه گمان دارم . « 1 »
اگر به جمع ظاهرى برگردد ، گمانش گمان بىدليل است يعنى حقى را اثبات نمىكند و مخالف احاديث فراوانى است كه از ابن عباس نقل شده است .
5 - ابوالربيع زهرانى از حماد بن زيد ، از عمرو بن دينار ، از جابر بن زيد از ابن عباس نقل مىكنند كه :
هامش
( 1 ) . به قرينهء حديث 5 ، پيامبر صلى الله عليه و آله اين كار را در مدينه انجام داده است .