پيامبر صلى الله عليه و آله مغرب و عشاء را با هم خواند . « 1 »
11 - ترمذى از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل مىكند : رسول خدا صلى الله عليه و آله در مدينه ، بىآنكه خوف و باران باشد ، ظهر و عصر را با هم و مغرب و عشاء را با هم خواند . به ابن عباس گفتند : چه قصدى داشت ؟ گفت مىخواست امتش به زحمت نيفتند .
ترمذى پس از نقل حديث ابن عباس گويد : بدون وجه از او روايت شده است . اين را جابر بن زيد و سعيد بن جبير و عبداللَّه بن شقيق عقيلى روايت كردهاند . « 2 »
12 - امام احمد از قتاده نقل كرده است : گويد شنيدم جابر بن زيد از ابن عباس نقل كرد : رسول خدا صلى الله عليه و آله در مدينه بدون خوف و باران ، ظهر و عصر را و مغرب و عشاء را با هم خواند . به ابن عباس گفتند : از اين كار چه قصدى داشت ؟ گفت : مىخواست امتش به زحمت نيفتند . « 3 »
13 - امام احمد از سفيان از عمر نقل كرده كه جابر بن زيد خبر داد كه از ابن عباس شنيده كه مىگفت : با رسول خدا صلى الله عليه و آله هشت ركعت را با هم و هفت ركعت را با هم خواندم .
گفتم : اى ابن شعثاء ، فكر مىكنم ظهر را به تأخير انداخته و عصر را زودتر خوانده و مغرب را به تأخير انداخته و عشاء را زودتر خوانده است . گفت : من نيز چنين گمان دارم . « 4 »
14 - امام احمد از عبداللَّه بن شقيق نقل كرده كه روزى ابن عباس پس از عصر بر ما خطبه خواند ، تا آنكه خورشيد غروب كرد و ستارهها آشكار شدند و مردم پيوسته مىگفتند : نماز . در آن ميان مردى از بنى تميم بود و مرتب مىگفت : نماز . نماز . ابن عباس عصبانى شد و گفت : آيا به من سنت مىآموزى ؟ من شاهد بودم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله ظهر و عصر را با هم و مغرب و عشاء را با هم خواند . عبداللَّه گويد : در دلم از اين سخن ترديدى پيش آمد ، ابوهريره را ديده از او پرسيدم ، موافق او بود . « 5 »
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى : ج 1 ، ص 113 ، باب ذكر عشاء و عتمه .
( 2 ) . سنن ترمذى : ج 1 ، ص 354 ، شمارهء 187 ، باب جمع در حضر .
( 3 ) . مسند احمد : ج 1 ، ص 223
( 4 ) . همان : ص 221 ، اگر مقصودش جمعِ صورى باشد حجت نيست و گمان به حق نمىرساند .
( 5 ) . همان : ص 251