هم روايت شده است . « 1 »
علامهء حلّى « 2 » در بيان آراى فقها در مورد سجده مىگويد : سجده بر چيزى كه زمين يا از روييدنىهاى زمين نيست ، مثل پوست و پشم ، نزد همهء علماى ما جايز نيست ، ولى جمهور علماى سنت آن را جايز مىدانند . « 3 »
در اين مسأله شيعه از امامان خويش كه همتايان قرآن كريم در حديث ثقليناند پيروى مىكند . در اينجا به گوشهاى از آنچه از ائمه روايت شده اكتفا مىكنيم .
صدوق با سند خود از هشام بن حكم نقل مىكند كه از امام صادق عليه السلام پرسيد : سجده بر چه چيز جايز است و بر چه چيز جايز نيست ؟ حضرت فرمود : سجود جز بر زمين يا آنچه از زمين برويد جايز نيست ، مگر آنكه خوردنى يا پوشيدنى باشد . پرسيد : فدايت شوم علت آن چيست ؟ حضرت فرمود : چون سجود ، خضوع براى خداى متعال است ، پس سزاوار نيست بر آنچه خوردنى و پوشيدنى است سجده شود ، چون مردم دنيا بندهء چيزى هستند كه مىخورند و مىپوشند . ساجد در سجودش خدا را مىپرستد ، سزاوار نيست در سجود پيشانى خود را بر چيزى بگذارد كه معبود فرزندان دنيا و فريفتگان آنند . « 4 »
امام صادق عليه السلام فرمود : هرچيز كه غذاى انسان و خوراك و پوشاك او باشد سجده و نماز بر آن جايز نيست ، مگر آنكه از روييدنىهاى زمين و غير ميوه باشد ، پيش از آنكه بافته و رشته شود ، اگر رشته و بافته شد نماز بر آن جايز نيست مگر در حال ضرورت . « 5 »
پس ملامتى بر شيعه نيست اگر متعهدند بر زمين يا آنچه از زمين مىرويد سجده كنند ، تا وقتى كه خوردنى و پوشيدنى نباشد ، و به امامان خويش اقتدا مىكنند . به علاوه
هامش
( 1 ) . الخلاف : ج 1 ، ص 357 - 358 ، مسأله 112 ، 113 كتاب الصلاة .
( 2 ) . حسن بن يوسف بن مطهّر حلّى ( 648 - 726 ق ) پيشواى شيعه در قرن هفتم و هشتم .
( 3 ) . تذكره : ج 2 ، ص 434 ، مسألهء 100
( 4 ) . وسائل الشيعه : ج 3 ، باب 1 از ابواب ما يسجد عليه حديث 1 . روايات ديگرى هم در همانجا هست كه همه مىرساند هدف از سجود ، فروتنى است و اين تنها در سجدهء بر زمين فراهم مىآيد .
( 5 ) . همان : حديث 11