7 . سجود بر زمين
شايد سجود ، از روشنترين مظاهر بندگى و فروتنى و تسليم بنده در برابر خالق باشد و بدين وسيله مؤمن بندگى خود را در پيشگاه خدا ابراز مىكند ، خداوند نيز اين فروتنى و طاعت را براى بندهاش ارج مىنهد و فيض خويش را بر بندهء ساجدش مىرساند ، از اين رو در برخى روايات است :
نزديكترين حالت نزديكى بنده به پروردگارش حالت سجود است .
از آنجا كه نماز از ميان عبادتها معراجى است كه به سبب آن مؤمن از كافر باز شناخته مىشود و سجود يكى از اركان نماز است ، براى اعلام بندگى و فروتنى در برابر خدا ، چيزى مانند سجده بر خاك و رمل و سنگ و سنگريزه نيست ، چون در اينها فروتنى بيشتر و آشكارتر نسبت به حصير و بورياست ، تا چه رسد به سجود بر لباسهاى فاخر و فرشهاى نفيس و طلا و نقره . گرچه همهء اينها سجود است ، ليكن عبوديت در سجده بر خاك و زمين بيشتر متجلّى است .
شيعه به سجدهء بر زمين در سفر و حضر متعهّد است و از آن عدول نمىكنند مگر به سجده بر آنچه از زمين مىرويد ، به شرط اينكه خوردنى و پوشيدنى نباشد و سجده بر غير زمين و غير آنچه را از زمين روييده است درست نمىدانند و اين پيروى از سنّتى است كه به صورت متواتر از پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام و اصحاب او نقل شده است . بعداً