قرائت آن تمام نيست ، اما حكم بلند گفتن آن مثل ساير بخشهاى اين سوره است . اگر نماز از نمازهاى جهرى باشد ، بايد آن را بلند گفت ، مگر آنكه دليل خاصّى بر آهسته گفتن آن باشد ، افزون بر اينكه روايات فراوانى لزوم بلند گفتن آن را مىرساند . از جملهء اين روايات اينهاست :
1 - حاكم از ابوهريره نقل مىكند : رسول خدا صلى الله عليه و آله بسم اللَّه را بلند مىگفت . « 1 »
2 - حاكم از انس بن مالك نقل مىكند : شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله بسم اللَّه را بلند مىگفت . وى مىافزايد : راويان اين حديث ، ثقهاند و ذهبى هم در « تلخيص » آن را پذيرفته است . « 2 »
3 - حاكم از محمد بن ابىالسرى عسقلانى نقل مىكند : من بيشمار پشت سر معتمر بن سليمان نماز صبح و مغرب خواندهام ، او بسم اللَّه قبل از سورهء فاتحه و پس از آن را بلند مىگفت و شنيدم كه معتمر مىگفت : كوتاهى نمىكنم كه به نماز پدرم اقتدا كنم ، پدرم نيز گفته است : كوتاهى نمىكنم كه به نماز انس بن مالك اقتدا كنم ، انس هم مىگفت : از اقتدا به نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كوتاهى نمىكنم . راويان اين حديث ، همه موثّق و مورد قبول ذهبى در تلخيصاند . « 3 »
4 - حاكم از حُميد طويل ، از انس چنين نقل كرده است : پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله و ابوبكر و عمر و عثمان و على عليه السلام نماز خواندهام ، همه بسم اللَّه را بلند مىگفتند .
سپس گفته است :
در اين مورد احاديثى از عثمان ، على ، طلحة بن عبيداللَّه ، جابر بن عبداللَّه ، عبداللَّه بن عمر ، حكم بن عمير ثمالى ، نعمان بن بشير ، سمرة بن جندب ، بريدهء اسلمى ، عايشه نزد من وجود دارد كه همه صحيح است و براى رعايت اختصار ذكر نكردم و تنها آنچه مناسب اين باب است آوردم ، در اين باب نيز ، كسانى را كه از صحابه و تابعين و پيروانِ تابعين
هامش
( 1 ) . مستدرك : ج 1 ، ص 232
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .