عباس ، عبداللَّه بن عمر ، عبداللَّه بن زبير ) قرائت را با بسم اللَّه آغاز مىكردند . « 1 »
15 - بيهقى از زهرى نقل مىكند : از سنت نماز آن است كه بسم اللَّه را بخوانى و اولين كسى كه بسم اللَّه را در مدينه آهسته گفت ، سعيد بن عاص بود كه مردى خجالتى بود . « 2 »
16 - دار قطنى از ابوهريره نقل مىكند : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : جبرئيل نماز را به من آموخت ، ايستاد و براى ما تكبير گفت ، سپس بسم اللَّه را در هر ركعت با صداى بلند گفت . « 3 »
17 - دار قطنى از حكم بن عمير كه بدرى بود نقل مىكند : پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله نماز خواندم ، او در نماز بسم اللَّه را بلند مىگفت ، نيز در نماز شب ، نماز صبح و نماز جمعه . « 4 »
فخر رازى براى لزوم بلند گفتن بسم اللَّه در نمازهاى جهرى به همان نكتهاى استدلال كرده كه در آغاز بحث اشاره كرديم ، كه حكم جزء سوره مثل حكم همهء سوره است و تبعيض ميان كلّ و جزء صحيح نيست ، مگر دليل قطعى باشد ، تعبير رازى چنين است :
دليل آورديم كه بسم اللَّه آيهاى از سورهء فاتحه است ، پس از ثبوت اين مىگوييم :
استقراء نشان مىدهد كه يك سوره يا همهاش بايد آهسته خوانده شود ، يا همهاش بلند .
اما اينكه بخشى از آن بلند و بخشى آهسته خوانده شود ، چنين سورهاى نداريم . وقتى اين ثابت شد ، پس بلند گفتن بسم اللَّه در قرائت نماز جهرى مشروع است . « 5 »
5 - أئمهء اهل بيت عليهم السلام و جهر به بسم اللَّه
روايات أئمهء اهل بيت در مورد بلند گفتن بسم اللَّه فراوان است ، سيرهء امام على عليه السلام و
هامش
( 1 ) . الدرّ المنثور : ج 1 ، ص 21
( 2 ) . همان .
( 3 ) . سنن دارقطنى : ج 1 ، ص 305 ؛ الدرّ المنثور : ج 1 ، ص 20 ، 21
( 4 ) . همان ، ص 308 ؛ همان ، ص 22 ، 23
( 5 ) . تفسير كبير : ج 1 ، ص 204