ترجمه :
اشكالات شيخ به استدلال گروه اول به اين دو روايت
لكن در استدلال به اين دو روايت يك وهن و سستى وجود دارد كه پنهان هم نمىباشد .
اشكال به استدلال از روايت مرفوعه
علاوه بر ضعف سندى اين روايت كه حتى كسى مثل : محدث بحرانى كه مرامش خدشه وارد كردن در سند روايات نيست آن را رد كرده است .
چون مراد از ( ما موصوله ) خصوص روايت مشهوره است از ميان اين دو روايت نه مطلق حكم مشهورى ( هرچند از طريق فتوى تحقق يابد ) ، دلالتش بر مدعا نيز ضعيف است .
مگر نمىبينى كه : اگر از شما سؤال شود كه كداميك از دو مسجد محبوبتر است ؟
و شما بگوييد : آنكه جمعيت در آن بيشتر است ، درست نيست كه مخاطب به شما نسبت دهد محبوبيت هر مكانى را كه جمعيت در آن بيشتر است اعمّ از خانه ، كاروانسرا و يا بازار .
( يعنى : نمىتواند در استنادش به لفظ ( هركدام كه اجتماعش در آن بيشتر است ) تمسك نمايد .
و اينچنين است اگر شما پاسخ دهيد از سؤالى كه در رجحان يكى از دو انار شده ، به اينكه ، آنكه بزرگتر است ( يعنى : او نمىتواند رجحان و محبوبيت هر شىء بزرگترى را به شما نسبت دهد ) .
حاصل كلام
اينكه ادعاى تعميم در مرفوعه زراره ( و اينكه هر شهرتى حجت و واجب العمل است اعم از شهرت روايى و فتوايى ) از جمله امورى است كه با اندك تامل در روايت از گمان مىرود و از آن رفع يد مىشود .
از اين گذشته شهرت فتوائيه از جمله امورى است كه پذيرفته نمىشود كه در يكى از دو طرف مسئله واقع شود . ( و لذا مراد از شهرت در اينجا خصوص شهرت روايى است ) .
بنابراين : اين سخن سائل كه گفت : يا سيدى ، هر دو مشهور و از شما رسيده است ، شاهدى زنده و گوياست بر اينكه مراد از شهرت ، شهرت روايى است ، كه تمام روات ، حتى روات ديگر نيز اين را نقل و يا تدوين نمودهاند ( به خلاف روايت ديگر كه همهء روات آن را نقل و يا درج در كتبشان نكردهاند ) .
البته ، اين ( شهرت به اين معنا ) از جمله امورى است كه ممكن است راجع به يك حكم در دو روايت متعارض تحقق يابد .