حضرت صادق عليه السّلام از مردى كه پيش زن خود مىرود ودر پس أو ، گفت : « باكى ندارد « 1 » بلكه در بعض اخبار استحباب ورجحان آن مستفاد مىشود « 2 » ، وممكن است حمل آن بر صورت ضرورة مانند هيجان شهوت در أوقات حيض وخوف مظنّهء ضرر به ترك نسبت به معتاد ، ودر مثل است كه ترك عادت موجب مرض است .
ودر أحاديث صحيحه است كه : « إنّ الضرورات تبيح المحظورات » « 3 » مانند اكل شير « 4 » نزد خوف هلاكت ، وبر اين تقدير گاه هست كه واجب شود . واز جملهء مؤيّدات قول حضرت لوط است :
هؤُلاءِ بَناتِي هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ
« 5 » وحال آنكه مىدانست كه قوم أو رغبت به وطى قبل ندارند .
واما دليل محرّمين چند چيز است :
اوّل : اصالت حرمت است ، وجوابش بعد از معارضه به اصالت ادلهء اباحه ؛ در أصول است .
دويم : قول حق تعالى است
فَأْتُوا حَرْثَكُمْ
« 6 » و
فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ
« 7 » ، زيرا كه امر فرموده است با بيان محل زراعت وآن قبل است وبس ، وامر فرموده است كه پيش زن نروند تا بعد از پاك شدن از حيض ومعلوم است كه منهى عنه در وقت حيض همين قبل بوده است كه موضع اذيت ونجاست خون حيض است ، پس مأمور به قبل خواهد بود وبه مفهوم دلالت مىكند بر منع از غير قبل « 8 » .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعة : 20 / 147 .
( 2 ) در مظانّش نيافتيم .
( 3 ) وسائل الشيعة : 24 / 99 باب 1 و 214 باب 56 . توضيح : روايتي با اين ألفاظ نداريم بلكه برداشتى است از آيات وروايات ، براي اطلاع بيشتر مراجعه شود به « جواهر الكلام : 36 / 425 و 426 » .
( 4 ) شير : شجر ودرخت گياهى كه بر ساق ايستد ( لغتنامه دهخدا ) ظاهرا مراد اين است كه در ناچارى از گياهان وبرگ درختان استفاده نمايد .
( 5 ) هود ( 11 ) : 78 .
( 6 ) بقره ( 2 ) : 223 .
( 7 ) بقره ( 2 ) : 222 .
( 8 ) تفسير فخر رازي : 6 / 76 .