واظهر در نظر أحقر مذهب أكثر است به چند دليل :
اوّل : اصالة إباحة أشياء .
دويم : اجماعات منقوله از سيد در « انتصار » « 1 » ، وشيخ در « خلاف » « 2 » وابن زهره در « غنيه » « 3 » ، وابن إدريس در « سرائر » « 4 » .
سيّم : آيهء شريفه
فَأْتُوا حَرْثَكُمْ
در سورهء بقره « 5 » زيرا كه كلمهء
« أَنَّى »
حقيقت در عموم به اجماع قائلين به وضع لفظي از براي عموم « 6 » ، يعنى : پيش آنكه محل زراعت شما است برويد از هر جاى كه خواسته باشيد .
چهارم : اخبارى كه دلالت بر حليّت آن مىكند مثل صحيحهء علي بن الحكم از صفوان كه گفت : گفتم به حضرت رضا عليه السّلام شخصي از دوستان تو امر كرده است مرا كه سؤال كنم از مسئلهاى كه خودش پرسيده وحيا كرده است كه از تو سؤال كند گفت :
« چيست آن ؟ گفتم : آيا مرد پيش زن خود برود در پس آن ؟ حضرت گفت : اين از براي أو هست ، گفت صفوان : كه گفتم تو مىكنى اين فعل را ؟ گفت : بدرستى كه ما نمىكنيم آن را » « 7 » .
وطعن صاحب مسالك در سند اين حديث به اشتراك علي بن الحكم مذكور بين ثقة وضعيف « 8 » ، ضعيف است زيرا كه : علي بن الحكم مذكور همان كوفي ثقة جليل القدر است به قرينهء روايت أحمد بن محمّد بن عيسى از أو ، وغير ذلك « 9 » .
وديگر موثقهء كالصحيحهء معاوية بن حكيم از ابن أبي يعفور كه گفت : سؤال كردم از
هامش
( 1 ) انتصار : 125 .
( 2 ) خلاف : 4 / 338 .
( 3 ) غنية النزوع : 361 .
( 4 ) سرائر ابن إدريس : 2 / 606 .
( 5 ) بقره ( 2 ) : 223 .
( 6 ) مراجعه شود به : مفردات راغب : 25 ، أقرب الموارد : 1 / 23 ، التبيان : 2 / 222 و 223 .
( 7 ) وسائل الشيعة : 20 / 145 حديث 25259 .
( 8 ) مسالك الأفهام : 1 / 349 .
( 9 ) تعليقات على منهج المقال : 231 و 232 .