حرام مىدانند ارتكاب مندوبات بلكه واجبات موسعه را قبل از تضيّق أوقات « 1 » ، وبنابر أشهر أظهر قضا واجب موسّع است وبه فور به عمل آوردن سنّت مؤكّد است ، لكن هرگاه عمرش وفا نكند از استحقاق عقاب بيرون نمىآيد وبايد وصيّت كند كه بعد از أو به نيابت أو قضا كنند ، هرچند كه به استيجار باشد وهرگاه كوتاهى در قضا نكرده فوت شود وكسى به هم نرسد كه از براي أو قضا نمايد « 2 » ظاهرا عقابي بر أو نباشد ، ان شاء اللّه تعالى ، واللّه العالم .
سؤال شفح [ 388 ] :
هرگاه كسى چند مرتبه توبه را « 3 » بشكند وباز توبه كند توبهاش قبول مىشود يا نه ؟
جواب :
هرگاه با شرايط به عمل آورد مقبول مىگردد .
سؤال شفط [ 389 ] :
هرگاه كسى شراب يا مسكر ديگر بخورد ، لكن بفهمد كه چه مىگويد در آن حال نمازش صحيح است يا نه ؟ واگر در مستى باشد تا وقتي كه وقت بيرون رود قضا بر أو هست يا نه ؟ وقبل از توبه تا چند وقت نمازش قبول نمىشود ؟
جواب :
هرگاه نماز را با شرايط صحّت در حال فهم وشعور به عمل آورده صحيح است ، به اين معنى كه مسقط وجوب قضا واستحقاق عقاب است ، لكن تا چهل روز نمازهاى أو مقبول درگاه إله نمىگردد « 4 » ، چنانكه در اخبار وارد است « 5 » ، مگر آنكه توبه كند كه نمازهاى بعد از توبه صحيح ومقبول مىشود ، واينها در صورتي است كه عالم باشد به تحريم مسكر وداند كه آنچه را مىخورد از جنس مسكر است هرچند كه أو را بالفعل مست نكند به سبب قلّت ، يا عادت ،
هامش
( 1 ) حدائق الناضرة : 6 / 337 .
( 2 ) الف ، ب ، ج : كند .
( 3 ) در نسخه ب به جاى « را » ( كند ) آمده است .
( 4 ) الف ، ب ، ج : نمىشود .
( 5 ) خصال شيخ صدوق : 2 / 32 ، بحار الأنوار : 10 / 110 .