نيامده تا داخل ركوع شده ضرر ندارد وحكمش حكم كسى است كه هيچ سوره نخوانده وهيچ قرائت نكرده است سهوا تا از محلش گذشته است ونمازش صحيح است با دو سجدهء سهو على الأشهر الأظهر .
سؤال شصب [ 392 ] :
هرگاه بندهاى مشترك باشد پس بعضي از شركاء حصّهء خود را آزاد كند حصّهء ديگران چه نحو خواهد شد ؟
جواب :
هرگاه معتق موسر باشد ، يا مرادش از عتق اضرار به شريك بوده تمام آن بنده آزاد مىگردد وقيمت حصّهء شريك در ذمّهء معتق تعلّق مىگيرد على الأشهر الأظهر .
ومراد به موسر در اينجا كسى است كه به علاوهء مستثنيات مديون مالك قيمت حصّهء شريك باشد على الأقرب ، وبعضي در اينجا اقتصار بر استثناء قوت يك شبانهروز نمودهاند « 1 » وطريق احتياط واضح است ووقت انعتاق جميع نزد أداء حصّهء شريك است على الأقوى .
ومراد به إضرار در اينجا همين تقويم بر شريك است تا منافاة نداشته باشد با قصد قربت كه معتبر است در عتق مطلقا ، به إجماع كل علماء .
سؤال شصج [ 393 ] :
هرگاه كسى خواهد كه وضوء يا غسل واجب به نيّت سنّت سازد به سبب آن كه قبل از وقت باشد ومشغول الذّمة به طهارت واجب نباشد ؛ سهوا نيّت واجب كند ، به آن طهارت نماز مىتوان كرد يا نه ؟
جواب :
هرگاه سهوا بر زبانش نيّت وجوب جارى شده ومىدانسته است كه به عنوان سنّت مىسازد ، در اين صورت طهارتش صحيح است ونماز واجب هم مىتواند كرد ، زيرا كه اعتبار در نيّت بر دل است نه بر زبان ، واگر در دل آن را به قصد وجوب به عمل آورده ، هرچند كه بر زبانش سنّت جارى شده باشد آن
هامش
( 1 ) جامع المقاصد : 5 / 12 .