تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقامع الفضل — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥
بيشتر كند ؛ چه كند ؟

جواب :

بعد از اتمام اقامهء عشره ؛ رفتن به كمتر از چهار فرسخ شرعي با نيّت عود به محلّ اقامه ضرر ندارد ، وحكم اقامه بر هم نمىخورد على الأظهر ، خصوصا چون جزم « 1 » داشته باشد كه بعد از اين در محلّ اقامهء اوّل ، يا در اثناى آن مسافت - كه مىرود - اقامهء عشره نيز كند ، واگر به قصد چهار فرسخ يا بيشتر رود وعازم باشد بر عود در همان روز هرچند كه اتفاقا از براي أو ميسّر نشود وبعد از چند روز ديگر برگردد ، در اين صورت قصر مىكند بلا خلاف ، واگر منظورش عود در همان روز نباشد ، لكن قواطع سفر مانند رسيدن به وطن يا قصد اقامهء عشره در آن اثنا از براي أو نباشد نيز قصر كند على الأقرب وجمع بين القصر والإتمام نمايد على الأحوط ، واللّه العالم .

سؤال شفد [ 384 ] :

هرگاه كسى حيواني را در مرض تصدّق كند وگوشتش را به فقراء داده وپوستش باقي مانده كه آن شخص بميرد وكفن نداشته باشد ، آيا مىتوان كه آن پوست را فروخت وبه مصرف كفنش رسانيد يا نه ؟

جواب :

اگر آن تصدّق به محض تبرّع وخيرات متعارفه باشد - هرچند كه بر دور بيمار گردانيده باشند - ضرر ندارد وپوستش از ملكيّت آن شخص بيرون نرفته است وهمچنين هرگاه نذر كند كه گوشت آن را تصدّق كند ، واگر نذر كرده است كه مجموع حيوان را تصدّق كند پوست را نيز بايد تصدّق نمود وبه مصرف كفن نمىتوان رسانيد هرچند كه صاحبش فقير باشد ، لكن اگر وارثش فقير باشد جايز است كه پوست را بر أو تصدّق كنند وأو را به مصرف ميّت برساند به شرطي كه آن صدقه بر وارث حلال باشد ، واللّه العالم .
هامش
( 1 ) ه‍ : عزم .