در إخلاق « 1 » ثياب است ، يا مراد آن است كه : خالق ممتنع الوجود نيست مثل شريك خود ، ودر صدق قضيّهء سالبه وجود موضوع ومحمول شرط نيست وبه انتفاء أحدهما صدق به هم مىرساند مثل : « ليس زيدا والعنقاء بشريك الباري » .
و [ ممكن است ] مراد به رسول اللّه در اينجا جبرئيل باشد . وممكن است كه « عمه » در اينجا به كسر ميم مخفّفه باشد به معنى متحير وگمراه « 2 » [ باشد ] ، واللّه العالم .
سؤال شمو [ 346 ] :
در بعضي از بلاد متعارف است كه در روز عاشوراء تعبيه « 3 » مىكنند وشبيه مىسازند وبعضي به صورت امام حسين عليه السّلام وحضرت أمير عليه السّلام وساير شهداء وبعضي به صورت يزيد وابن ملجم « 4 » . . . وغيرهم - از ملاعين - مىشوند ، وهمچنين از براي اخبار مردم كه جمع شوند در حسينيهها سنج ودهل « 5 » مىزنند ، بلكه در بعضي بلاد ساز وصرنا مىنوازند ، چه صورت دارد ؟
جواب :
تشبيه ظاهرا ضررى نداشته باشد ، نظر به أصالة اباحهء أشياء وعدم ثبوت منع از آن ، وخبر « من تشبّه بقوم فهو منهم » « 6 » وهمچنين روايت : « من كان كلامه كلام النساء ومشيه مشي النساء ويمكّن من نفسه كما يمكّن النساء فارجموه ولا تستحيوه » « 7 » ؛ منافاتى به آن ندارد ، وحديث منع تشبّه به دشمنان خدا - بر
هامش
( 1 ) يعنى : كهنه شدن ، كهنه كردن ، كهنه پوشانيدن ( لغتنامه دهخدا : 5 / 1525 ) .
( 2 ) لسان العرب : 13 / 519 .
( 3 ) يعنى : تنظيم وآرايش لشكر براي جنگ ( لغتنامهء دهخدا : 14 / 756 ) .
( 4 ) ج ، د : ملجم وحارث .
( 5 ) الف : بوق .
( 6 ) عوالي اللئالي : 1 / 165 ، مسند أحمد بن حنبل : 2 / 147 حديث 5093 و 5094 .
( 7 ) كافى : 7 / 268 حديث 36 ، تهذيب الأحكام : 10 / 149 حديث 29 ، وسائل الشيعة : 28 / 159 حديث 5 ، مستدرك الوسائل : 18 / 79 حديث 1 .