تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقامع الفضل — صفحة 178

مساهمون:

ص١٧٨
ودر جنايت أطراف نيست ، واللّه العالم .

سؤال قصد [ 194 ] :

كبوترى را گربه گرفته وزخم نموده ، پس آن را از أو خلاص نمودند وكشتند ، وبعد از ذبح حركت نكرد ؛ حلال است يا نه ؟

جواب :

حلال نيست هرگاه مطلقا حركت نكرده ؛ نه از پا ونه از بال .

سؤال قصه [ 195 ] :

شخصي غايب ؛ در زمان غيبت أو صبيّه‌اى كه از متعه داشته فوت شده ، وتركهء غايب در دست صبيّهء ديگر وزوجهء دائمهء اوست ، ومدّت غيبت چهار سال است ، حال متعه به مظنّهء وفات آن شخص ، ادعاى ارث صبيّهء متوفّات خود مىنمايد ؟

جواب :

به مجرّد مظنّه بدون ثبوت موت شرعا قبل از وفات صبيّه ؛ تسلّطى بر مطالبه ندارد مگر آنكه ساير ورثه قبول داشته باشند ، وهرگاه بعد از اين ؛ موت مورّث قبل از وارث معلوم شود ؛ وارث - كه آن متعهء مذكوره است - بقدر الحصة بر متلفين تركه ؛ تسلط به هم مىرساند .

سؤال قصو [ 196 ] :

از زيد به نيابت هند ؛ استيجار حجّه نموده‌اند ودر حين اجراء صيغه - نظر به متعارف كه بايد نائب همان سال اتيان به حج نمايد - تعيين سال ننموده‌اند ، وبعد از اجراء صيغه ؛ نائب بدون اطلاع هند - منوب عنها - در بلد ديگر حجّهء ديگر فروخته به بكر « 1 » وروانهء حج شده ، ودر سال اوّل حج به نيابت بكر به عمل آورده ، آيا هند به آن حج بريء الذّمة مىشود يا نه ؟ ومىتواند كه مطالبه وجه اجرت از زيد نمايد يا نه ؟

جواب :

در صورت مسأله ، حج سال أول نايب باطل است وبه مصرف بكر نيز نمىرسد ، وبايد وجه أو را رد نمايد ، وهمچنين در سال ثاني - نظر به حيات هند وعدم اذن أو در سال ثاني - نيز باطل است ، وهنوز هند مشغول الذّمة
هامش
( 1 ) يعنى : مجددا براي حجّهء ديگر ؛ أجير بكر شده است .