آنها خشك نشده باشد والّا وضوء باطل است ، واگر جزم داند كه طهارت به عمل آورده وشك كند كه بعد از آن حدثى از أو صادر شده يا نه طهارتش باقي است واگر جزم داند كه حدث كرده وشك كند كه بعد از آن طهارت به عمل آورده يا نه ، يا جزم داند كه هر دو را به عمل آورده وشك كند كه كدامين از آنها آخر بوده در هر دو صورت طهارت به عمل آورد .
واما شك در افعال نماز : پس اگر وقتي شك كند كه از محل فعل مشكوك فيه گذشته وداخل فعل ديگر گشته ؛ آن شك اعتبار ندارد وچنان « 1 » داند كه آن فعل را كرده است ، واگر محلّ آن فعل باقي باشد آن را به عمل آورد ونمازش صحيح است ، پس شك در نيّت بعد از آن كه داخل تكبيرة الاحرام شده باشد اعتبار ندارد ، وهمچنين شك در تكبيرة الاحرام بعد از شروع در حمد ، وشك در حمد بعد از شروع در سوره وشك در آية بعد از شروع در آيهء ديگر ، وشك در كلمه ، يا حرفى بعد از شروع در مابعدش ، وشك در قراءت بعد از شروع در قنوت ، يا در خم شدن از براي ركوع اعتبار ندارد ، هرچند كه در صورت اخيره احتياط در اتمام واعاده است ، ودر صورت شك در قراءت يا اجزاى آن مطلقا قبل از ركوع يا قنوت بهتر آن است كه برگردد ومشكوك فيه را با مابعدش به عمل آورد ، وهمچنين شك در ركوع بعد از سر گذاشتن به سجود يا سراشيب شدن هرچند كه در صورت دويم نيز احتياط در اتمام با اعاده است ، واگر در وقتي كه ايستاده است شك كند در ركوع ؛ ركوع كند ، وهمچنين هرگاه در حالي كه نشسته شك كند كه سجده كرده يا نه ؛ دو سجده كند .
واگر شك كند كه يك سجده كرده يا دو سجده ؛ يك سجدهء ديگر كند واگر بعد از سر به سجود « 2 » دويم گذاشتن يا در اثناى رفتن به سجود ؛ قبل از سر
هامش
( 1 ) در نسخهء الف ، ب ، ه ( چنان داند كه آن فعل را كرده است ) نيامده است .
( 2 ) الف : سجده .