برگردد آنچه را ترك كرده است به عمل آورد با آنچه كه بعد از آن است ؛ هرچند كرده باشد .
واما جهر واخفات را هرگاه فراموش كند پس أقرب صحّت نماز است بدون احتياج به تدارك مطلقا ، واگر ذكر ركوع يا آرام گرفتن آن را فراموش كند وپيش از بيرون رفتن از حدّ ركوع به خاطر آرد يا سر برداشتن از ركوع يا آرام آن را فراموش كند وپيش از سر به سجده گذاشتن به خاطرش آيد ، يا ذكر سجود أول را يا آرام در آن يا سجده بر اعضاى غير پيشانى را فراموش كند وپيش از سر برداشتن از سجده به يادش آيد ، يا درست نشستن بعد از سجده أول را ، يا آرام گرفتن در نشستن را فراموش كند ، قبل از سر گذاشتن به سجدهء دويم به خاطر آورد ، ودر همهء اين صورتها آنچه را فراموش كرده بايد به عمل آورد ونمازش صحيح است .
واگر يك سجده يا تشهّد را فراموش كند وقبل از ركوع به خاطرش آيد برگردد وآن را به عمل آورد ، پس برخيزد وقراءت يا تسبيح را از سر گيرد هرچند كه پيشتر كرده باشد ، ودر صورتي كه سجده را فراموش كرده اگر بعد از سجدهء اوّل نشسته وآرام گرفته - به قصد آرام واجب - چون عود به سجود كند ؛ به سجده رود بدون نشستن ، واگر أصلا نشستن يا آرام گرفتن را به عمل نياورده ؛ اوّل بنشيند وآرام گيرد وبعد از آن به سجود رود ، واگر نشسته است لكن نه به قصد واجب بلكه به قصد جلسهء استراحت - كه مشهور آن را سنّت مىدانند واظهر وجوب آن است - احتياطا نيز بنشيند وآرام گيرد ، وبعد از آن به سجود رود ، واگر بعد از ايستادن قبل از ركوع جزم كند كه يك سجده را نكرده ودر سجده ديگر شك داشته باشد ؛ برگردد وسجدهاى كه جزما ترك كرده است به عمل آورد نمازش صحيح است واعادهء آن أحوط است ، ودر اين قسم نيز اگر سجدهء سهو كند در جميع صور احتياطا بهتر خواهد بود .
مقامع الفضل — صفحة 130
مساهمون: مؤسسة العلامة المجدد الوحيد البهبهاني
ص١٣٠