هرگاه خالص باشند ، واگر مخلوط بافته باشند به چيزى كه نماز در آن صحيح باشد مثل پنبه وپشم به حدّى كه در عرف « 1 » از خالصيّت بيرون رفته باشد خوب است ، وظاهرا به ده يك بلكه بيست يك نيز خلط عرفى به عمل مىآيد ودوختن رخت به ابريشم وهمچنين قيطان وتكمه از ابريشم ضرر ندارد - على الأظهر - وهمچنين سجاف ابريشمى « 2 » هرگاه در همهء أطراف حتّى در سر دستها زيادة بر مقدار چهار انگشت « 3 » - كه ثلث يك شبر شرعي است - نباشد بنابر مشهور « 4 » وطريق احتياط در اين أمور واضح است خصوصا در باب سجاف .
نور دويم : در سهو است يعنى : فراموشى ، أقرب آن است كه : هر يك از تروك وشرايط نماز كه از روى سهو مخالفت شود مبطل نماز نمىشود مگر در طهارت از حدث كه چون بىوضوء وغسل وتيمّم [ نماز ] كند ، نماز باطل است ، وچون از سهو به غير قبله نماز كند أحوط اعاده است در وقت ، وقضاء در خارج وقت مگر آنكه انحرافش به حدّ يمين ، يا يسار رسد كه اعاده يا قضا لازم مىشود خصوصا هرگاه از اين دو حدّ بگذرد .
وهمچنين است احتياط در ساير شرايط مثل : آنكه سهوا در نماز عورتش مكشوف گردد ، ونماز باطل مىشود هرگاه سهوا نيّت را ترك كند تا تكبير احرام گويد يعنى : مطلقا در خاطرش نباشد كه نماز مىكند يا از براي خدا مىكند ، يا تكبير احرام را فراموش كند ، يا درست ايستادن را در وقت تكبير ، يا دو تكبير احرام گويد ، وبهتر اين است كه در اين صورت مبطل ديگر به عمل آورده نماز را از سر گيرد .
هامش
( 1 ) در نسخه ب ، ه به جاى « در عرف » ( عرفا ) آمده است .
( 2 ) باريكهاى در حاشيهء جامه دوزند ( فرهنگ معين : 2 / 2341 ) .
( 3 ) شرح لمعه : 1 / 206 .
( 4 ) تنقيح الرائع : 1 / 181 .