من دنياك بلوغ لذّة أو شفاء غيظ ، و لكن إطفاء باطل أو إحياء حقّ . ( 1 ) و ليكن سرورك بما قدّمت ، و أسفك على ما خلّفت ، و همّك فيما بعد الموت . ( 2 )
67 - و من كتاب كتبه عليه السلام إلى قثم بن العباس - رحمه الله - و هو عامله على مكة :
أمّا بعد ، فأقم للنّاس الحجّ ، و ذكّرهم بأيّام اللّه ، و اجلس لهم العصرين ، فأفت المستفتي ، و علّم الجاهل ، و ذاكر العالم : و لا يكن لك إلى النّاس سفير إلّا لسانك ، و لا حاجت إلّا باشد ] به نشاند [ ن ] باطل را يا بر پا كردن حق را . ( 1 ) و بايد كه شادى تو در آن چيز باشد كه مقدّم داشتى [ از كردار شايسته ] ، و اندوه خوردن تو در آن چيز [ باشد ] كه با پس داشتى ، و قصد تو [ باشد ] در آن چه [ كه ] پس از مرگ [ است ] . ( 2 ) 67 - [ و از نامههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] با قثم پسر عبّاس - رحمت خدا بر او باد - و او عامل [ آن حضرت ] بود بر مكهّ : پس از اداء فرائض ، پس راست دار براى مردمان حج را ، و پند ده ايشان را به عقوبت هاى خدا ، و بنشين براى ايشا [ ن ] بامداد و نماز شام ، پس فتوا ده طلب كنندهء فتوا را ، و بياموزان جاهل را ، و با ياد ده عالم را و بايد كه نباشد مر تو را وا مردمان