و أمّا بعد هذا ، فلا تطوّلنّ احتجابك عن رعيّتك ، فإنّ احتجاب الولاة عن الرّعيّة شعبة من الضّيق ، و قلّة علم بالأمور ، و الاحتجاب منهم يقطع عنهم علم ما احتجبوا دونه فيصغر عندهم الكبير ، و يعظم الصّغير ، و يقبح الحسن ، و يحسن القبيح ، و يشاب الحقّ بالباطل . ( 85 ) و إنّما الوالي بشر لا يعرف ما توارى عنه النّاس به من الأمور ، و ليست على الحقّ سمات تعرف بها ضروب الصّدق من الكذب . ( 86 ) و إنّما أنت أحد رجلين : إمّا امرؤ سخت نفسه بالبذل في الحقّ ، ففيم احتجابك من واجب حقّ تعطيه ، أو فعل كريم تسديه أو مبتلى بالمنع ، فما أسرع كفّ النّاس عن مسألتك إذا أيسوا [ و امّا ] پس [ از ] اين [ سخن ] ، بايد كه دراز نگردانى در حجاب بودن تو از رعيّت ، بدرستى [ كه ] در حجاب بودن والى از رعيّت پارهاى از تنگى [ و بخيلى است ] ، و كمى علم باشد به كارها ، و در حجاب بودن از ايشان ببرد از ولات دانش آن چه [ كه ] باز دارند ايشان [ خويش را در حجاب ] پيش آن ، پس خرد شود نزديك ايشان [ چيزى ] بزرگ ، و بزرگ شود خرد ، و زشت شود خوب ، و خوب شود زشت ، و آميخته شود حق به باطل . ( 85 ) و بدرستى كه والى آدمى است [ كه ] نمى شناسد آنچه [ را كه ] پنهان دارند از [ او ] مردمان آن را از كارها ، و نيست بر [ شناختن ] حق نشانى و علامتى كه بشناسند بدان باديد كردن هاى راستى [ را ] از دروغ . ( 86 ) و بدرستى كه تو يكى از دو مردى : يا مردى [ هستى ] كه سخاوت گر [ است ] نفس او به دادن
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 357
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٥٧