رسائلك الّتي تدخل فيها مكائدك و أسرارك بأجمعهم لوجوه صالح الأخلاق ممّن لا تبطره الكرامة ، فيجتزئ بها عليك في خلاف لك بحضرة ملا . ( 62 ) و لا تقصّر به الغفلة عن إيراد مكاتبات عمّالك عليك ، و إصدار جواباتها على الصّواب عنك ، و فيما يأخذ لك و يعطي منك ، و لا يضعف عقدا اعتقده لك ، و لا يعجز عن إطلاق ما عقد عليك ، و لا يجهل مبلغ قدر نفسه في الأمور ، نامههاى خود را - كه در آورى در او كيدهاى خود و سرهاء خود را - به [ كسى كه ] جامع ترين ايشان [ باشد ] مر وجود نيك و پسنديدهء اخلاق [ را ] ، از آن كس كه دنه گرفته نكند او را كرامت [ و بزرگى ] ، تا دليرى كند به آن كرامت بر تو در مخالفت مر تو را به پيش جماعت بزرگان . ( 62 ) و [ نيز كسى كه ] باز ندارد او را غفلت از وارد آوردن [ و رسانيدن ] نامهها و نوشتههاى عاملان تو بر تو ، و باز گردانيدن جواب هاى آن بر [ وجه ] صواب از [ سوى ] تو ، و در آنچه [ كه ] فرا گيرد براى تو و [ يا ] عطا دهد از [ سوى ] تو ، و سست نكند عقدى را كه بندد آن را براى تو ، و عاجز نشود از گشادن آنچه بندد آن را [ از خصم ] بر [ زيان ] تو ، و بداند [ اندازهء ] رسيدن قدر خود را در كارها ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 347
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٤٧