الأمور ما إذا عوّلت [ فيه ] عليهم من بعد احتملوه طيّبة أنفسهم به ، فإنّ العمران محتمل ما حملّته . ( 60 ) و إنّما يؤتى خراب الأرض من إعواز أهلها . و إنّما يعوز أهلها لإشراف أنفس الولاة على الجمع و سوء ظنّهم بالبقاء ، و قلّة انتفاعهم بالعبر . ( 61 ) ثمّ انظر في حال كتّابك ، فولّ على أمورك خيرهم ، و اخصص شد [ هء ] از كارها [ است ] آنچه [ كه چون ] اعتماد كردى [ تو ] در آن [ كار ] بر ايشان بعد از آن ، بردارند آن را [ در حالى كه ] خوش شونده [ است ] نفس هاى ايشان به آن ، [ زيرا ] بدرستى كه آبادان ها بر دارنده باشد آنچه را كه بار نهى بر آن . ( 60 ) و بدرستى بدهند خرابى زمين [ را ] از نايافتن [ و درويشى ] اهل آن [ زمين ] ، و بدرستى كه [ نايافت و درويش ] نيابند اهل آن [ زمين ] را مگر به [ مشرف و ] مطّلع شدن نفس هاى واليان بر گرد كردن مال ، و بدى گمان ايشان به بقاء حكومت و ولايت [ ايشان ] و كمى سود گرفتن ايشان به عبرت ها .
( 61 ) پس نظر كن در حال كاتبان خود ، پس والى ساز بر كارهاى خو [ د ] بهترين ايشان را ، و خاص گردان
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 346
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٤٦