فإنّ الجاهل به قدر نفسه يكون به قدر غيره أجهل . ( 63 ) ثمّ لا يكن اختيارك إيّاهم على فراستك و استنامتك و حسن الظّنّ منك ، فإنّ الرّجال يتعرّفون لفراسات الولاة بتصنّعهم و حسن خدمتهم ، ليس وراء ذلك من النّصيحة و الأمانة شيء .
( 64 ) و لكن اختبرهم بما ولّوا للصّالحين قبلك ، فاعمد لأحسنهم كان في العامّة أثرا ، و أعرفهم بدرستى كه جاهل به قدر نفس خود ، [ مى ] باشد به قدر غير خود جاهل تر . ( 63 ) پس [ بايد كه ] نباشد برگزيدن تو ايشان را - [ يعنى ] كتاب را - [ بنا ] بر قوهّء عقل و زيركى تو و [ نيز براى ] آرامش خاطر تو و نيكوئى گمان تو ، بدرستى كه [ آن ] مردان بشناسند [ خود را ] مر فراست ها [ و ] باريك بينى هاى واليان به [ خويشتن آراستن و ] چاپلوسى ايشان ، و نيكوئى خدمت ايشان ، نيست پس آن [ چاپلوسى ] از نصيحت و نيك خواهى و امانت چيزى . ( 64 ) و لكن آزمايش كن ايشان را به آنچه حكم كردند مر صالحان را پيش از تو ، پس قصد كن براى خوب ترين ايشان [ كه داشته ] باشد در [ ميان ] رعيّت [ و ] عوام اثرى ، و شناساترين ايشان [ كه داشته باشد ]
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٤٨