نظرا . ( 51 ) ثمّ أسبغ عليهم الأرزاق ، فإنّ ذلك قوّة لهم على استصلاح أنفسهم ، و غنى لهم عن تناول ما تحت أيديهم ، و حجّة عليهم إن خالفوا أمرك أو ثلموا أمانتك . ( 52 ) ثمّ تفقّد أعمالهم ، و ابعث العيون من أهل الصّدق و الوفاء عليهم ، فإنّ تعاهدك في السّرّ لأمورهم حدوة لهم على استعمال الأمانة ، و الرّفق بالرّعيّة .
( 53 ) و تحفّظ من الأعوان ، فإن أحد منهم بسط يده إلى خيانة اجتمعت بها عليه عندك أخبار عيونك ، اكتفيت بذلك شاهدا ، فبسطت عليه سرانجهام هاى كارها [ از جهت ] نظر [ كردن در آن ] . ( 51 ) پس تمام گردان بر ايشا [ ن ] روزى ها را ، بدرستى كه آن [ كار ] قوّت است مر ايشان را بر نيك شدن نفس هاى ايشان ، و بى نياز شدن ايشان از فرا گرفتن آنچه زير دست هاى ايشان [ است ] ، و حجّتى [ است ] بر ايشان اگر خلاف كنند فرمان تو را ، يا بشكنند و رخنه كنند امانت تو را ( 52 ) پس باز جو عمل هاى ايشان را ، و بفرست جاسوسان را ، از اهل راستى و وفا برايشان ، بدرستى كه باز جستن تو در پنهانى براى كارهاى ايشان بر افژوليدن مر ايشان را [ است ] بر استعمال امانت ، و نرمى كردن با رعيّت . ( 53 ) و نگهدار نفس خود را از ياران [ با خيانت ] ، پس اگر يكى از ايشان بگسترد دست خود را وا خيانت [ و ] فراهم آيد بدان خيانت او نزديك [ تو ] خبرهاى جاسوسان ، پسنده كنى بدان گواه ، پس بگسترى بر او عقوبت را در تن [ او ] ، و فرا گيرى او را به
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 343
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٤٣