و ليكن أبعد رعيّتك منك ، و أشنأهم عندك ، أطلبهم لمعائب النّاس ، فإنّ في النّاس عيوبا ، الوالي أحقّ من سترها ( 17 ) فلا تكشفنّ عمّا غاب عنك منها ، فإنّما عليك تطهير ما ظهر لك ، و اللّه يحكم على ما غاب عنك ، فاستر العورة ما استطعت يستر اللّه منك ما تحبّ ستره من رعيّتك . ( 18 ) أطلق عن النّاس عقدة كلّ حقد ، و اقطع عنك سبب كلّ وتر ، و تغاب عن كلّ ما لا يصحّ لك ، و لا تعجلنّ إلى تصديق ساع ، فإنّ السّاعي غاشّ ، و إن تشبهّ بالنّاصحين . ( 19 ) دورترين رعيّت تو از تو ، و دشمن دارندهترين ايشان نزديك تو ، طلب كنندهترين ايشان باشد عيب ها براى مردمان ، بدرستى كه در مردمان عيب ها است [ كه ] والى سزاوارتر باشد از كسى كه وا پوشد آن را . ( 17 ) پس بايد كه ظاهر نكنى از آنچه غايب و پوشيده است از تو از آن عيوب ، بدرستى كه بر تو است پاك كردن آنچه ظاهر شد مر تو را ، و خدا حكم كند بر آنچه غايب است از تو ، پس بپوش نااستوارى را آنچه توانى تو ، تا بپوشد خدا از تو آنچه دوست دارى تو پوشيدن آن را از رعيّت تو . ( 18 ) بگشاى از دل مردمان گره و بستهء هر كينه را [ به نيكى كردن ] ، و ببر از خو [ د ] رسن هاى عداوت و هر كينه را ، و غافل و غايب شو از همهء آنچه صحيح نباشد مر تو را ، و تعجيل مكن وا باور داشتن عيب گويندهء مردمان ، بدرستى كه مكروه رساننده آميخته باشد [ حق را به باطل ] و اگر چه ماننده باشد به نيك خواهان . ( 19 ) و
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 329
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٢٩