ممّن لم يعاون ظالما على ظلمه ، و لا آثما على إثمه ، أولئك أخفّ عليك مؤونة ، و أحسن لك معونة ، و أحنى عليك عطفا ، و أقلّ لغيرك إلفا . ( 22 ) فاتّخذ أولئك خاصّة لخلواتك و حفلاتك ، ثمّ ليكن آثرهم عندك أقولهم بمرّ الحقّ لك ، و أقلّهم مساعدة فيما يكون منك ممّا كره اللّه لأوليائه ، واقعا ذلك من هواك حيث وقع . ( 23 ) و ألصق بأهل الورع و الصّدق ، ثمّ رضهم على ألّا يطروك و لا يبجّحوك بباطل لم تفعله ، فإنّ كثرة الإطراء تحدث الزّهو ، و تدني من الغرّة . ( 24 ) ايشان و گناهان ايشان ، از آن كس كه معاونت نكرد ظالم را بر ظلم او ، و نه گناهكار را بر گناه او ، آن گروهان را سبك تر باشد بر تو [ به ] رنج ، و خوبتر مر تو را [ به ] يارى كردن ، و مشفق تر بر تو به مهربانى ، و كمتر مر غير تو را [ به ] الفت و دوستى . ( 22 ) پس فراگير آن گروهان را خاصهّ براى خلوت هاى خود و مجالس خود ، پس بايد كه باشد برگزيدهتر ايشان نزديك تو گوياترين ايشان به تلخى [ گفتار ] حق مر تو را ، و كم ترين ايشان به موافقت در آنچه [ كه ] باشد از تو از آنچه [ كه ] كراهت دارد خدا از براى دوستان خود ، [ كه ] واقع شونده [ باشد ] آن [ كار ] از هوا و مراد تو آن جا كه واقع شود . ( 23 ) و وا دوس به اهل ورع و پرهيز و راستى ، پس رياضت ده ايشان را بر آنك نستانيد تو را و شاد نكنند تو را به باطل كه نكرده باشى آن را ، بدرستى كه بسيار ستودن باديد كند تكبّر [ را ] ، و نزديك كند فريفتگى [ را ] . ( 24 )
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٣١