( 2 ) فإذا فعلت ذلك وجبت للهّ عليكم النّعمة ، ولي عليكم الطّاعة ، و ألّا تنكصوا عن دعوة ، و لا تفرّطوا في صلاح ، و أن تخوضوا الغمرات إلى الحقّ . ( 3 ) فإن أنتم لم تستقيموا لي على ذلك لم يكن أحد أهون عليّ ممّن أعوجّ منكم ، ثمّ أعظم له العقوبة ، و لا يجد عندي فيها رخصة ، فخذوا هذا من أمرائكم ، و أعطوهم من أنفسكم ما كردن او ، و اين كه باشيد در حق يكسان نزديك من . ( 2 ) پس چون بكنم اين [ كار را كه گفتم ] ، واجب شود مر خدا را بر شما نعمت دادن ، و مرا بر شما فرمان بردارى [ است ] ، و بايد كه باز پس نايستيد از خواندن [ من شما را به جهاد ] ، و تقصير نكنيد در صلاح و مصلحتى ، و بايد كه شروع كنيد [ به فرو رفتن در ] گرداب ها و سختى ها وا حق . ( 3 ) پس شما اگر استقامت ننمائيد مرا بر اين [ كار ] ، نباشد و نبود يكى حقيرتر بر من از آن كس كه بگرديد از حق از شما ، پس بزرگ دارم مر او را عقوبت [ كردن ] ، و نيابد و نيابد نزديك من در آن [ عقوبت خلاصى و ] رخصتى . پس فرا گيريد
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 316
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣١٦