و لا طول خصّ به ، و أن يزيده ما قسم اللّه له من نعمه دنوّا من عباده ، و عطفا على إخوانه . ( 1 ) ألا و إنّ لكم عندي ألّا أحتجز دونكم سرّا إلّا في حرب ، و لا أطوي دونكم أمرا إلّا في حكم ، و لا أؤخّر لكم حقّا عن محلهّ ، و لا أقف به دون مقطعه ، و أن تكونوا في الحقّ سواء عندي . را از جاه و مال ، و نه فضلى كه خالص كردند به او [ از لطف الهى ] ، و بايد كه زياد كند به او آنچه قسمت كرد خدا براى او از نعمت هاى او ، نزديك شدن به بندگان او و مهربانى كردن بر برادران خود . ( 1 ) بدان بدرستى كه شما را نزديك من [ است ] آنك وا نپوشم پيش شما سرّى [ را ] مگر در حرب و آنچه به حرب تعلّق دارد ، و در ننوردم پيش شما كارى را مگر در حكم دين ، و باز پس ندارم شما را حقّى از محلّ واجب بودن آن . و موقوف نكنم [ و نايستم بر آن حق ] جز از جاى قطع [ و فصل ]
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 315
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣١٥