البلاء ، إذا لا ورود و لا صدر ( 13 ) هيهات من وطى ء دحضك زلق ، و من ركب لججك غرق ، و من ازورّ عن حبالك وفّق ، و السّالم منك لا يبالي إن ضاق به مناخه ، و الدّنيا عنده كيوم حان انسلاخه . ( 14 ) اعزبي عنّي فو اللّه لا أذلّ لك فتستذلّيني ، و لا أسلس لك فتقوديني ، و ايم اللّه - يمينا أستثني فيها بمشيئة اللّه - لأروضنّ بازگشتن . ( 13 ) چه دور است هر كه در نور ديد جاى بلغزيدن تو را ، بلغزيد ، و هر كه ور نشيند در جولاى هاى تو ، غرق شود ، و هر كه بگردد از دام و ريسمان تو ، توفيق [ يابد ] ، و رستهء از تو باك ندارد اگر تنگ شود به او موضع خوابيدن او ، و دنيا نزديك او همچو هنگامى [ كه ] آمده باشد به آخر رسانيدن او . ( 14 ) دور شو از من بحقّ خدا كه رام نشوم به تو تا رام كنى مرا ، و نرم نشوم به تو تا بكشى مرا ، و سوگند مى خورم به خدا سوگندى راست [ كه ] استثنا مى كنم در آن سوگند به مشيّت خدا ،
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 305
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٠٥