[ أ ] و أكون كما قال القائل :
و حسبك داء أن تبيت ببطنة * و حولك أكباد تحنّ إلى القدّ
( 8 ) أ أقنع من نفسي بأن يقال : أمير المؤمنين ، و لا أشاركهم في مكاره الدّهر ، أو أكون إسوة لهم في جشوبة العيش فما خلقت از تشنگى ، يا باشم همچنان كه گفت گوينده : و بس است تو را [ اين ] درد كه شب گذارى به پرى شكم ، و گرداگرد تو باشند جگرهائى كه مشتاق باشند به دوال پارهاى . ( 8 ) اى قناعت كنم از نفس خود به آن كه گويند [ مرا ] : امير مؤمنان است ، و ندارم شركت با ايشان در مكروههاى روزگار ، يا نباشم برابر مر ايشان را در