بورع و اجتهاد ، و عفّة و سداد . فو اللّه ما كنزت من دنياكم تبرا ، و لا ادّخرت من غنائمها و فرا ، و لا أعددت لبالي ثوبيّ طمرا . ( 4 ) بلى كانت في أيدينا فدك من كلّ ما أظلتّه السّماء ، فشحّت عليها نفوس قوم ، و سخت عنها نفوس قوم آخرين ، و نعم الحكم اللّه . ( 5 ) يارى كنيد مرا به پرهيز كردن و كوشش كردن ، و [ به ] پرهيز كردن و راستى ، پس بحقّ خدا كه ننهادم گنج از دنياى شما زبر ، و ذخيره ننهادم از غنيمت ها و مال بسيار ، و ساخته نگردانيدم براى دو كهنه جامهء خود [ كهنهء ديگر را ] . ( 4 ) آرى بود در دست ما فدك از هر چه [ كه ] سايه كرد آن را آسمان ، پس بخيلى كرد بر او نفس هاى قومى ، و سخاوت كرد از آن ، نفس هاى گروهى ديگران ، [ يعنى بنى هاشم ] ، و نيك داورى است خدا . ( 5 ) و چه مى كنم به فدك و غير فدك ، و
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٩٨