تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 262

مساهمون:

ص٢٦٢
و اعلم يقينا أنّك لن تبلغ أملك ، و لن تعدو أجلك ، و أنّك في سبيل من كان قبلك . فخفّض في الطّلب ، و أجمل في المكتسب ، فإنهّ ربّ طلب قد جرّ إلى حرب ، فليس كلّ طالب بمرزوق ، و لا كلّ مجمل بمحروم . ( 58 ) و أكرم نفسك عن كلّ دنيّة و إن ساقتك إلى الرّغائب ، فإنّك لن تعتاض بما تبذل من نفسك عوضا ، و لا تكن عبد غيرك و قد جعلك اللّه حرّا . و ما خير خير لا ينال إلّا بشرّ ، و يسر لا ينال إلّا بعسر ( 59 ) و إيّاك أن توجف بك مطايا الطّمع ، فتوردك مناهل شده بدرستى كه تو نرسى [ به ] اميد خود ، و تجاوز نكنى [ از ] اجل تو ، و بدرستى كه [ تو ] در راه آن كسى [ هستى ] كه بود پيش از تو ، پس فروتنى كن در طلب ، و خوبى كن در كسب كرده ، بدرستى كه بسا طلبى كه بكشيد [ و منجر شد ] وا ربودن مال ، پس نيست هر كه طلب كننده [ است ] روزى داده ، و نه هر خوب كردار كننده محروم . ( 58 ) و بزرگ دار نفس خود را از هر زبونى و اگر [ چه ] براند تو را وا رغبت كرده‌هاى مال ، بدرستى كه تو فرا نگيرى عوض به آنچه خرج كنى از نفس خود و آب روى عوضى ، و مباش بندهء غير خود و بدرستى كه بكرد تو را و گردانيد خدا آزاد ، و چه باشد خير مالى [ كه نيابند او را ] الّا به بدى و [ چه باشد ] آسانى [ كه ] نيابند الّا به دشوارى ( 59 ) و بپرهيز خود را كه شتاب كند به تو مركب هاى طمع ، پس