للبقاء ، و للموت لا للحياة ، و أنّك في منزل قلعة و دار بلغة ، و طريق إلى الآخرة . ( 50 ) و أنّك طريد الموت الّذي لا ينجو منه هاربه ، و لا يفوته طالبه ، و لا بدّ أنهّ مدركه ، فكن منه على حذر أن يدركك و أنت على حال سيّئة ، قد كنت تحدّث نفسك فيها بالتّوبة ، فيحول بينك و بين ذلك ، فإذا أنت قد أهلكت نفسك . ( 51 ) يا بنيّ أكثر من ذكر الموت ، و ذكر ما تهجم عليه ، و تفضي براى باقى ماندن ، و براى مرگ نه براى حيات ، و بدرستى كه تو در منزل [ كوچ و ] بركندنى [ هستى ] و سراى توشه گرفتن كه برساند به آخرت ، و راه به آخرت . ( 50 ) و بدرستى كه تو راندهء مرگى آنك نرهد از او گريزندهء او ، و فائت نشود از او طلب كنندهء او ، و ناچار باشد كه بدرستى [ كه ] طالب دريابنده باشد رانده را ، پس باش از او بر پرهيز كه دريابد تو را و [ حال آن كه ] تو بر حال گناهى ، بدرستى كه بوده باشى تو كه حديث گفته باشى نفس خود را در آن سيئّه به توبه ، پس حايل شود [ مرگ ] ميان تو و ميان آن توبه ، پس آن گاه تو بدرستى كه هلاك كنى نفس خود را . ( 51 ) اى پسرك من بسيار گردان از ذكر مرگ و ذكر آنچه ناگاه آيى بر او ، و برسى پس از مرگ به او ، تا كه آيد به تو و بدرستى كه فرا گرفته باشى از
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٥٩