تنبيهك عليه أحبّ إليّ من إسلامك إلى أمر لا آمن عليك فيه الهلكة . ( 19 ) و رجوت أن يوفّقك اللّه فيه لرشدك ، و أن يهديك لقصدك ، فعهدت عليك وصيّتي هذه .
( 20 ) و اعلم يا بنيّ أنّ أحبّ ما أنت آخذ به إليّ من وصيّتي تقوى اللّه و الإقتصاد على ما افترضه اللّه عليك ، و الأخذ بما مضى عليه الأوّلون من آبائك ، و الصّالحون من أهل بيتك . ( 21 ) فإنّهم لم يدعوا أن نظروا لأنفسهم كما أنت ناظر ، و فكّروا كما أنت مفكّر ، ثمّ ردّهم كراهت داشتم من از آگاه كردن تو بر او - دوست تر به من از فرا سپردن تو وا كارى كه ايمن نباشم بر تو در او هلاكت را . ( 19 ) و اميد مى دارم كه توفيق دهد تو را خدا در او براى رشد تو ، و هدايت كند تو را براى قصد راه راست تو ، پس وصيّت مى كنم بر تو [ و ] وصيّت من اين است . ( 20 ) و بدان اى پسرك من ، بدرستى كه محبوب ترين آنچه تو فراگيرنده باشى به آن از وصيّت من ، پرهيزگارى خدا [ است ] و ميانه داشتن بر آنچه فريضه كرد آن را خدا بر تو ، و فرا گرفتن آنچه بگذشتند بر آن پيش رفتگان از پدران تو ، و نيك مردان از اهل بيت تو . ( 21 ) پس بدرستى كه ايشان [ وا ] نگذاشتند كه نظر كنند [ به كارهايى كه نافع باشد ] مر نفس هاى ايشان را [ در آخرت ] چنان كه تو نظر كنندهاى ، و فكر كردند چنان كه تو فكر كنندهاى ، پس باز گردانيد ايشان
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 247
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٤٧