و أمر بالمعروف تكن من أهله ، و أنكر المنكر بيدك و لسانك ، و به اين من فعله بجهدك ، و جاهد في اللّه حقّ جهاده ، و لا تأخذك في اللّه لومة لائم . ( 9 ) و خض الغمرات إلى الحقّ حيث كان ، و تفقهّ في الدّين ، و عوّد نفسك الصّبر على المكروه ، فنعم الخلق التّصّبر ، و ألجئ نفسك في أمورك كلّها إلى إلهك ، فإنّك تلجئها إلى كهف حريز ، و مانع عزيز . ( 10 ) و أخلص في المسألة لربّك ، فإنّ بيده العطاء و الحرمان ، و أكثر الاستخارة ، و تفهّم وصيّتي ، و لا تذهبنّ عنك صفحا ، فإنّ خير القول ما نفع ، و اعلم أنهّ لا خير في علم لا ينفع ، و لا ينتفع بعلم لا يحقّ تعلمّه . ( 11 ) باشى از اهل آن ، و انكار كن منكر را به دست خود و زبان خود ، و مفارقت كن آن كس را كه كند [ كار زشت ] به [ قدر ] كوشش خود [ ت ] ، و جهاد كن در راه خدا سزاى جهاد كردن او ، و بايد كه فرا نگيرد تو را در راه خدا ملامت ملامت كننده . ( 9 ) و شروع كن گرداب ها و سختى ها را وا حق هر كجا كه باشد [ آن حق ] ، و تفقهّ كن در دين ، و عادت ده نفس خود را [ در ] صبر كردن بر كراهت داشته ، پس نيك خو [ يى ] است صبر كردن ، و پناه ده نفس خود را در كارها - همهء آن - وا خداى خود ، بدرستى كه تو پناهگيرى به آن وا پنا [ ه ] گاهى استوار ، و باز دارندهاى قوى . ( 10 ) و اخلاص كن در سؤال كردن مر پروردگار خود [ را ] ، بدرستى كه به دست او است عطا و حرمان ، و بسيار گردان بهتر خواستن و مشورت را ، و فهم كن وصيّت مرا ، و بايد كه نرود از [ تو ] اعراض كردن ، بدرستى كه بهترين گفتار است آنچه كه سود كند ، و بدان بدرستى كه نيست خير در علمى كه سود نكند ، و سود نگيرند و نكنند به علمى
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٤٣