تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
و من أقرب إلى النّار من عاملها . ( 6 ) و إنّكم طرداء الموت ، إن أقمتم له أخذكم ، و إن فررتم منه أدرككم ، و هو ألزم لكم من ظلّكم ، الموت معقود بنواصيكم ، و الدّنيا تطوى من خلفكم . ( 7 ) و احذروا نارا قعرها بعيد ، و حرّها شديد ، و عذابها جديد ، دار ليس للهّ فيها رحمة ، و لا تسمع فيها دعوة ، و لا تفرّج فيها كربة . ( 8 ) و إن استطعتم أن يشتدّ خوفكم من اللّه ، و أن يحسن ظنّكم به ، فاجمعوا بينهما ، فإنّ العبد إنّما يكون حسن ظنهّ بربهّ على قدر خوفه من ربهّ ، و إنّ أحسن النّاس ظنّا باللهّ أشدّهم خوفا للهّ . ( 9 ) كه با او نباشد نيكى هرگز ، پس كيست نزديك تر وا بهشت از عمل كنندهء او ، و كيست نزديكتر وا دوزخ از عمل كنندهء او . ( 6 ) و بدرستى كه شما راندگان مرگ ايد ، اگر اقامت كنيد براى او بگيرد شما را ، و اگر بگريزيد شما از [ او ] در يابد شما را ، و او لازم تر است مر شما را از سايهء شما ، مرگ بسته است به موى هاى پيشانى شما ، و دنيا را در مى نوردند از پس شما . ( 7 ) و بپرهيزيد از آتشى كه جولاء او دور است ، و گرماى او سخت است ، و عذاب او نو است ، سرايى است كه نيست خدا را در او رحمتى ، و نشنوند در او دعوتى ، و گشاده نكنند در او اندوه سخت را . ( 8 ) و اگر مى توانيد كه سخت باشد ترس شما از خدا ، و آن كه خوب باشد گمان شما به او - تعالى - پس جمع كنيد ميان اين دو ، بدرستى كه بنده باشد ، خوبى گمان او به پروردگار خود بر قدر ترس او از پروردگار او ، و بدرستى كه خوب ترين مردمان [ از جهت ] گمان به خدا سخت ترين ايشان بود به خوف مر خدا را . ( 9 ) و بدان اى