أكلت ، فحظوا من الدّنيا بما حظي به المترفون ، و أخذوا منها ما أخذه الجبابرة المتكبّرون . ( 4 ) ثمّ انقلبوا عنها بالزّاد المبلّغ ، و المتجر المربح ، أصابوا لذّة أهل الدّنيا في دنياهم ، و تيقّنوا أنّهم جيران اللّه غدا في آخرتهم ، لا تردّ لهم دعوة ، و لا ينقص لهم نصيب من لذّة ( 5 ) فاحذروا عباد اللّه الموت و قربه ، و أعدّوا له عدتّه ، فإنهّ يأتي بأمر عظيم ، و خطب جليل ، بخير لا يكون معه شرّ أبدا ، أو شرّ لا يكون معه خير أبدا ، فمن أقرب إلى الجنّة من عاملها دنيا به فاضل ترين آنچه آرام گرفتند ، و بخوردند آن را به فاضل ترين آنچه بخوردند ، پس بهرهمند شدند از دنيا به آنچه بهره گرفتند به آن دنه گرفتگان ، و فرا گرفتند از آن آنچه [ بهره ] گرفتند جبّاران تكبّر كنندگان . ( 4 ) پس باز گرديدند از آن [ دنيا ] به توشهاى [ كه ] رساننده [ است ] به منزل [ آخرت ] ، و بازرگانى [ يى كه ] سود كننده [ است ] ، فرا رسيدند به لذّت اهل دنيا در دنياى ايشان ، و يقين دانستند كه ايشان همسايگان خدايند فردا در آخرت ايشان ، رد نكنند مر ايشان را دعوتى ، و نقصان نكنند مر ايشان را نصيبى از لذّت . ( 5 ) پس بپرهيزيد [ اى ] بندگان خدا از مرگ و نزديك بودن او ، و بسازيد براى او ساز او ، بدرستى كه او آيد با كارى بزرگ و كارى قوى بزرگ ، به نيكى [ يى ] كه نباشد وا او بدى هميشه يا بدى [ يى ]
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 221
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢٢١