و فعله و مقالته ، فقد أدّى الأمانة ، و أخلص العبادة ( 1 ) و أمره ألّا يجبههم و لا يعضههم ، و لا يرغب عنهم تفضّلا بالإمارة عليهم ، فإنّهم الإخوان في الدّين ، و الأعوان على استخراج الحقوق . ( 2 ) و إنّ لك في هذه الصّدقة نصيبا مفروضا ، و حقّا معلوما ، و شركاء أهل مسكنة ، و ضعفاء ذوي فاقة . ( 3 ) و إنّا موفّوك حقّك ، فوفّهم حقوقهم ، و إلّا تفعل فإنّك من أكثر النّاس يوم القيامة خصوما ، آن در آن چه پنهان است ، و هر كس كه مختلف نباشد پنهانى او و آشكاراى او ، و فعل او و گفتار او بدرستى كه بگزارد [ ه است ] امانت را ، و خالص كرد [ ه ] عبادت را . ( 1 ) و امر مى كنم او را كه به رو وا نزند ايشان را ، و بهتان ننهد ايشان را ، و رغبت بنگرداند از ايشان [ به جهت ] فضل كردن به اميرى بر ايشان ، بدرستى كه ايشان برادرانند در دين ، و يارانند بر بيرون آوردن حق ها . ( 2 ) و بدرستى كه مر تو را در اين صدقه بهرهاى [ است ] واجب كرده ، و حقّى معلوم شده ، و [ تو راست در اين صدقه ] شريكانى [ از ] اهل بيچارگان ، و ضعيفانى [ از ] خداوند [ ان ] درويشى . ( 3 ) و بدرستى كه تمام [ د ] هندهام تو را حقّ تو پس تمام بده ايشان را حق هاء ايشان ، و اگر نكنى بدرستى كه تو از بيشتر مردمان [ در ] روز قيامت [ دشمن دارندهترى ] ، و هلاكت باد مر آن كس را كه خصومت كند [ با او ] نزديك خدا درويشان و
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٢١٨