المنادح ، و لا يخيب عليه الرّاغبون ، فحاسب نفسك لنفسك ، فإنّ غيرها من الأنفس لها حسيب غيرك . ( 12 )
224 - و من كلام له عليه السلام
قاله عند تلاوته : يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ .
أدحض مسئول حجّة ، و أقطع مغترّ معذرة ، لقد أبرح جهالة بنفسه . ( 1 ) او جايگاه فراخ ، و بى بهره نشود بر [ درگاه ] او رغبت كنندگان ، پس حساب كن نفس خود را [ در دنيا ] براى نفس خود [ در عقبى ، زيرا ] بدرستى كه غير [ از ] آن [ نفس ] از نفس ها مر آن را حساب كنندهاى باشد جز تو . ( 12 ) 224 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السّلام - است ] ، گفت او را نزديك خواندن او : « اى مردمان چه فريفت تو را [ به ] پروردگار نيكو كار » .
[ انسان - در وقت سؤال كردن پروردگار او از او : ما غرّك بربّك ] - باطل ترين سؤال كرده [ شدهاى است از جهت ] حجّت ، و بريدهترين فريفته [ شدهاى است ] به عذر آوردن ، بدرستى كه [ آدمى ] سخت گردانيد جهالت را به نفس خود . ( 1 ) اى مردم