مشورة بعدل ، فإنّي لست في نفسي بفوق أن أخطئ ، و لا آمن ذلك من فعلي ، إلّا أن يكفي اللّه من نفسي ما هو أملك به منّي . ( 16 ) فإنّما أنا و أنتم عبيد مملوكون لربّ لا ربّ غيره ، يملك منّا ما لا نملك لأنفسنا ، و أخرجنا ممّا كنّا فيه إلى ما صلحنا عليه ، فأبدلنا بعد الضّلال بالهدى ، و أعطانا البصيرة بعد العمى . ( 17 )
217 - و من كلام له عليه السلام
اللّهمّ إنّي أستعديك على قريش ، فإنّهم قد قطعوا رحمي و أكفؤوا إنائي ، و أجمعوا على منازعتي حقّا كنت أولى به بدرستى كه من نيستم در نفس خود بالاتر از آن كه خطا نكنم و ايمن نباشم از آن [ خطا ] از فعل من ، مگر آن كه كفايت كند خدا از نفس [ من ] آنچه او مالك تر است بدان از من ( 16 ) . بدرستى كه من و شما بندگانيم مالك شدگان مر پروردگار را ، نه پروردگارى به غير او ، مالك شود از ما آنچه مالك نشويم براى نفس ما ، و بيرون آورد ما را از آنچه بوديم ما در او وا آنچه صلاح بود ما را بر او ، پس بدل داد ما را بعد از گمراهى به راه راست ، و بداد ما را حجّت پس از كورى . ( 17 ) 217 - [ و از سخنان آن حضرت - عليه السّلام - است ] : اى بار خدا بدرستى كه يارى مى طلبم تو را بر قريش ، بدرستى كه ايشان قطع كردند خويشى مرا ، و در گردانيدند جايگاه مرا ، و گرد آمدند بر منازعت من براى حقّى كه