183 - و من خطبة له عليه السلام
الحمد للهّ المعروف من غير رؤية ، و الخالق من غير منصبة . خلق الخلائق بقدرته ، و أسبغ النعمة على خلقه و استعبد الأرباب بعزتّه و ساد العظماء بجوده . ( 1 ) و هو الذى اسكن الدّنيا خلقه ، و بعث إلى الجنّ و الإنس رسله ، ليكشفوا لهم من غطائها . و ليحذّروهم من ضرّائها ، و ليضربوا لهم أمثالها ، و ليبصّروهم عيوبها ، و ليهجموا عليهم بمعتبر من تصرّف مصاحّها و أسقامها ، و حلالها و حرامها ، و ما أعدّ اللّه للمطيعين منهم و العصاة من جنّة و نار ، و كرامة و هوان . ( 2 ) أحمده 183 - [ و از خطبههاى آن حضرت - عليه السّلام - است ] سپاس مر خدا را كه شناخته است او را عقل از غير ديدن ، و آفريننده [ است ] از غير رنج و مشقّت . بيافريد آفريدگان را به قدرت خود ، و تمام كرد نعمت بر خلق خود ، و به بندگى گرفت خداوندان را به عزّت خود ، و مهتر گشت و بر سر آمد بزرگان را به جود خود . ( 1 ) و او است آنك آرام داد به دنيا خلق خود را ، و بفرستاد او وا پرى و آدمى رسولان خود را ، تا كشف كنند براى ايشان از پوشش آن دنيا ، و پرهيز فرمايند ايشان را از مضرّت و سختى آن ، و با ديد گردانند براى ايشان مانند و مثل ها و تا فرا نمايند ايشان را عيب هاى دنيا ، و تا در آرند بر ايشان اعتبار كردهاى [ و پندى ] : از گرديدن صحتّ هاى آن دنيا و رنج هاى آن ، و حلال دنيا و حرام آن ، و آنچه بساخت خداى تعالى براى مطيعان از ايشان ، و عاصيان : از بهشت و دوزخ ، و بزرگى و حقارت . ( 2 ) حمد گويم او را [ در حالى كه رو آورندهام ] وا نفس او ، چون