الرّنق قد - و اللّه - لقوا اللّه فوفّاهم أجورهم ، و أحلّهم دار الأمن بعد خوفهم . ( 18 ) أين إخواني الّذين ركبوا الطّريق ، و مضوا على الحقّ أين عمّار و أين ابن التّيّهان و أين ذو الشّهادتين و أين نظراؤهم من إخوانهم الّذين تعاقدوا على المنيّة ، و أبردوا برؤوسهم إلى الفجرة ( 19 ) قال : ثم ضرب عليه السلام بيده الى لحيته ، فأطال البكاء ، ثم قال : أوه على إخواني الّذين تلوا القرآن فأحكموه ، و تدبّروا الفرض فأقاموه ، و أحيوا السّنّة و أماتوا البدعة . دعوا للجهاد فأجابوا ، و وثقوا رسيدند به خدا ، [ پس ] تمام بداد مزدهاى ايشان را [ در جنان ] ، و فرو آورد ايشان را [ به ] سراى ايمنى [ از ] پس خوف ايشان . ( 18 ) كجااند برادران من آنان كه سوار شدند راه [ دين ] را ، و بگذشتند بر حق كجا است عمّار ياسر و كجا است پسر تيّهان انصارى و كجا است ذو شهادتين - خذيمة پسر ثابت و كجااند مانندههاى ايشان از برادران ايشان ، آنان كه عهد كردند [ و ] بيعت بر مرگ ، و بشتاب بفرستادند پيك با سرهاء ايشان به فاجران . ( 19 ) [ نوف ] گفت : پس بزد امير [ مؤمنان ] عليه السلام دست خود وا ريش خود ، پس دراز كرد گريه را ، پس گفت : آه بر برادران من آنان كه خواندند قرآن را پس حكم كردند ايشان به آن ، و انديشه كردند واجب [ آن ] را ، پس بپاى داشتند و زنده گردانيدند نهاد و سنّت را ، و بميرانيدند بدعت را ، بخواندند ايشان را براى جهاد كردن پس اجابت
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 451
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٤٥١